|
ไม่ได้เขียนไดนาน คิดถึงนะค่ะ ก็เพราะว่ามัวแต่ทำงานไง ก็ประสบความสำเร็จระดับหนึ่ง ยอดขายได้ Target 1 เงินเดือนหน้าคงได้สัก 2 หมื่นหก (คิดคร่าว ๆ ) อยากได้เยอะกว่านี้ แต่ก็คงไม่ไหวแล้วหล่ะ
............................................................................. วันนี้มาหาหมอค่ะ เพราะหยุด เป็นต่อมทอมซิล อักเสบ เจ็บคอมากมาย หมอฉีดยาไป 1 เข็มค่ะ แง้ แง้ แง้....
.................................................................................. ชีวิตช่วงนี้ ไม่เหงาค่ะ มีเพื่นอ ๆ เยอะ ต้อมกำลังบ้า ทำกับข้าวค่ะ จะหุงข้าวเอง ทำไข่เจียวให้เอก ทำไข่ดาว ทอดไส้กรอก ให้โอ๊ตค่ะ ตอนแรก ต้อมก็บังคับให้กินอ่ะนะ แต่หลัง ๆ พวกเค้าก็ให้ทำให้กินอ่ะ บางที ต้อมเลิกงานมา โอ๊ต หยุด ก็จะโทรบอกว่า ขอไข่ดาว 2 ฟอง หิว หิว หิว .... เห็นหน้าแล้วสงสาร เลยทำให้ ทำให้ต้อมต้องตื่นเฃ้าทุกวันค่ะ อยู่กะบ่าย เลิกงาน 4 ทุ่มครึ่ง นอนดึก แต่ต้องตื่นเช้า มาทำกับข้าว เพราะ เอก โอ๊ต กิ๊บ กับต๊อบ อยู่กะกลางคืน เลิกงานมาก็จะได้ทานข้าวกัน ต้อมทำได้แค่กับข้าวง่าย ๆ ค่ะ ผัดผัก ไข่เจียว อะไรทำนองนี้ แต่เพื่อน ๆ ก็กินกันได้นะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ เอกเค้าไม่ทานเนื้อสัตว์ไง ถึงกับบอกว่า จะซื้อของมาให้ แล้วให้ต้อมเป็นคนทำให้กิน วันพรุ่งนี้เริ่มอยู่กะกลางคืน บอกเอาไว้ว่า ต้อมไม่ทำกับข้าวแล้วนะ ขี้เกียจ
แอบถ่ายรูปไว้ เป็นข้าวไข่เจียวจานแรกที่ทำให้เอก เพราะเอกไม่ทานเนื่อสัตว์
อีกจานก็ ไส้กรอก กับไข่ดาว อาหารเช้าของน้องโอ๊ต
*** เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ ต้อมก็จะอยู่กะกลางคืนค่ะ ทำงาน 3 ทุ่ม เลิกงาน 7 โมงเช้า ตายแน่ ๆ หน้าต้อมต้องโทรมแน่ ๆ เลยค่ะ (ที่เป็นอยู๋นี่ ก็โทรมจะตายแล้ว เฮ้ออออออ..........)
*** เรื่องความรัก เศร้าค่ะ ต้อมยอมรับนะ ว่าต้อมชอบพี่นิค แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วหล่ะ พี่นิค เพิ่งกลับมาเมื่อ 29 ก.ค. ค่ะ เห็นบอกว่า ขึ้นมาที่ร้าน แต่ไม่เห็นต้อม ก็ต้อมเลิกงานไปตั้งแต่ 4 ทุ่มแล้ว พี่นิคมาตอน 5 ทุ่ม วันที่ 2 ที่ผ่านมา วันเกิดพี่นิคค่ะ ได้โทรไปอวยพรด้วย ได้คุยกันนิดเดียว วันที่ 3 พี่นิค ก็บินกลับสิงคโปร์ค่ะ เป็นผู้โดยสารค่ะ ต้อมอยากให้มาที่ร้านนะ แต่พี่นิคไม่ได้มา ไป Flight 3k 514 เวลา 20.50 Gate D 8 ต้อมลงไปที่ชั้น 2 ตอน 2 ทุ่มครึ่ง เพราะ gate D8 อยู่ไกล้ ไม่น่าเชื่อ จะเป็นช่วงที่ผู้โดยสารเดิน เข้าเกทพอดี แล้ว ก็เห็นพี่นิค เดินเข้าเกท ตรงนั้นเป็นกระจกไง ต้อมเลยมองเห็น แต่ต้อมเข้าไปไม่ได้ เพราะบัตรผ่านของต้อม เป็นแค่หมายเลข 2 จะเข้าพื้นที่นั้นไม่ได้ คิด ๆ ไปก็ เศร้านะ เหมือนในละครอ่ะ เหมือนมาส่งเค้า แต่เค้ามองไม่เห็น แค่กระจกกั้นเท่านั้นเอง ตัวเค้าก็ไม่เห็นเรา และไม่ได้มารู้สึกอะไรด้วยเลย เห็นแค่นั้น ต้อมก็เดินเลยไปหาเพื่อน ที่ทำงานที่ ชั้น 2 ต้อมเห็น ใน HI5 ของพี่นิค เห็นเพื่อนมาอวยพรว่า ได้ข่าวว่ามีแฟนแล้วยินดีด้วย นั่นน่ะสิ ....... ต้อมควรคิดใหม่ มองเค้าแบบเพื่อน แบบพี่ดีกว่า ต้อมทำอะไรไม่ได้เลย เค้าอยู่ไกล อยู่สูงเกินไป ได้รู้จักเค้าก็น่าจะพอ
*** ตอนนี้ ดู ซีรีส์เกาหลี จบแล้ว เรื่อง Air City ที่เป็นเรื่องราวของคนที่ทำงานในสนามบิน ดูจบแล้วชอบมาก ๆๆๆๆๆๆๆ รักสนามบินขึ้นมาอีกเยอะ และทำให้เห็นว่า สุวรรณภูมิของเรา ยังสู้เขาไม่ได้เลย แอบร้องไห้ด้วย อิ อิ อิ มันไม่เศร้าหรอก แค่แทงใจดำต้อม 555++++ ตอนที่นางเอกบอกว่า " ทุกครั้งที่เครื่งบินบินขึ้น หัวใจของฉันก็บินขึ้นไปด้วย" จำไม่ค่อยได้ แต่ก็ประมาณนี้แหล่ะ
ป่วยอยู่ ไม่ได้ไปทำงาน ลงรูปพี่นิค เล่น ๆ เพราะ คิดถึง
|
Comments
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
